Een roepende accountant in de woestijn

Je kent dat wel. Vanuit beroepseigen wijsheid heb je het gevoel dat je de cliënt van goed advies moet voorzien. Ondanks het drukke voorjaar (gekke term eigenlijk voor een periode van januari tot en met april) probeer je hem verder te laten kijken dan alleen de business. Ook het financiële plaatje van vandaag en vooral morgen moet goed zijn. Aan het einde van een bespreking moet je constateren dat je cliënt nog steeds erg goed is in zijn business. En dat al jouw risicoscenario’s terzijde zijn geschoven. Waarom zou je zo moeilijk doen over dingen die misschien ooit komen, maar dan toch niet erg zijn omdat de goede ondernemingen in een crisis altijd komen bovendrijven? Je voelt je een roepende in de woestijn…

Vervolgens komt eindelijk die crisis. Die treft natuurlijk de cliënt veel harder dan hij had verwacht. “Nooit gedacht dat we zo’n slechte tijd zouden meemaken. Daar hadden we toch beter over na moeten denken!” En wat denk je (als je je mond nog kan houden) als accountant? “Ik heb het toch gezegd? Maar jullie wilden niet luisteren!”

Laten we eerlijk zijn. We waren maar adviseur. En het was het probleem van de cliënt, wat we wilden helpen oplossen of zelfs voorkomen. En we hadden nog wel zoveel verstand van risico’s en cursussen gevolgd over ratio’s en balansverhoudingen. Maar wat zegt de Verordening Gedragscode (VGC) over de vereiste deskundigheid van een accountant? “De accountant houdt zijn deskundigheid en vaardigheid op het niveau dat is vereist om aan een cliënt of werkgever adequate professionele diensten te kunnen verlenen.” Als je je een roepende in de woestijn voelde, heb je toen wel gekeken of je cliënt in de buurt was in die woestijn? Of zat die nog lekker in een oase te genieten en bedacht hij zich wat een vreemde accountant hij toch had. Eentje die hij een beetje in de woestijn zag ronddazen (of in een minder gunstig geval zag hij hem helemaal niet meer) en die niet begreep hoe fijn het in de oase was!

Van een roepende accountant in de crisiswoestijn verwacht de VGC 2 dingen: dat hij vaardigheden heeft en adequate professionele diensten verricht. Laten we gerust de vaardigheden eens wat ruimer definiëren dan alleen vaktechnische vaardigheden. Communicatievaardigheden zijn nodig! De cliënt even uit zijn stoel in de oase krijgen en een stukje mee de woestijn in nemen. Pas dan krijg je duidelijk wat je bedoelt en heb je een adequate dienstverlening. Een service die professioneel en effectief is, die aansluit bij de belevingswereld van je cliënt!

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

Verbinden met %s